[ سوره يس ‹ 36 › : آيات 41 تا 44 ]
وَ آيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ‹ 41 › وَخَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِه ما يَرْكَبُونَ ‹ 42 › وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ وَلا هُمْ يُنْقَذُونَ ‹ 43 › إِلَّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتاعاً إِلى حِينٍ ‹ 44 ›
ترجمه :
41 - اين نيز براى آنها نشانه اى است ( از عظمت پروردگار ) كه ما فرزندانشان را در كشتيهايى كه مملو ( از وسائل و بارها است ) حمل كرديم .
42 - و براى آنها مركبهاى ديگرى همانند آن آفريديم .
43 - و اگر بخواهيم آنها را غرق مىكنيم ، به طورى كه نه فريادرسى داشته باشند ، و نه كسى آنها را از دريا بگيرد .
44 - مگر باز هم رحمت ما شامل حال آنها شود و تا زمان معينى از اين زندگى بهره گيرند .
تفسير : حركت كشتيها در درياها نيز آيتى است
گر چه بعضى از مفسران مانند قرطبى نخستين آيه مورد بحث را از پيچيده ترين آيات اين سوره شمرده ، ولى دقت در اين آيات و پيوندشان با آيات قبل نشان مىدهد پيچيدگى خاصى در تفسير اين آيات نيست ، زيرا در آيات پيشين سخن از نشانههاى پروردگار در آفرينش آفتاب و ماه و شب و روز و همچنين زمين و بركات زمين بود ، و در آيات مورد بحث سخن از درياها و بخشى از نعمتها و مواهب دريا يعنى حركت كشتيهاى تجارى و مسافربرى بر صحنه آنها مىباشد .