ترجمه :
15 - تنها كسانى به آيات ما ايمان مىآورند كه هر وقت اين آيات به آنها ياد آورى شود به سجده مىافتند ، و تسبيح و حمد پروردگارشان را بجاى مىآورند و تكبر نمىكنند .
16 - پهلوهايشان از بسترها در دل شب دور مىشود ( به پا مىخيزند و رو به درگاه خدا مىآورند ) پروردگار خود را با بيم و اميد مىخوانند ، و از آنچه به آنها روزى دادهايم انفاق مىكنند .
17 - هيچكس نمىداند چه پاداشهاى مهمى كه مايه روشنى چشمها مىگردد براى آنها نهفته شده ، اين جزاى اعمالى است كه انجام مىدادند .
18 - آيا كسى كه با ايمان باشد همچون كسى است كه فاسق است ؟ نه ، هرگز اين دو برابر نيستند ! .
19 - اما كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند باغهاى بهشت جاويدان از آن آنها خواهد بود ، اين وسيله پذيرايى ( خداوند ) از آنهاست در مقابل اعمالى كه انجام مىدادند .
20 - و اما كسانى كه فاسق شدند ( و از اطاعت پروردگارشان بيرون رفتند ) جايگاه هميشگى آنها آتش است ، هر زمان بخواهند از آن خارج شوند آنها را به آن باز مىگردانند و به آنها گفته مىشود بچشيد عذاب آتشى را كه انكار مىكرديد ! .
تفسير : پاداشهاى عظيمى كه هيچكس از آن آگاه نيست !
مىدانيم روش قرآن اين است كه بسيارى از حقايق را در مقايسه با يكديگر بيان مىكند ، تا كاملا مفهوم و دلنشين گردد .
در اينجا نيز بعد از شرحى كه در باره مجرمان و كافران در آيات پيشين بيان شد به صفات برجسته مؤمنان راستين مىپردازد ، و اصول عقيدتى و برنامه هاى