تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 58

مساهمون:

ص٥٨
از ما خانواده است امامى كه فرمانبردارى از او واجب است هر كس منكر او شود يهودى يا نصرانى ميميرد . به خدا سوگند خداوند از روزى كه آدم را قبض روح كرده زمين را خالى از امامى كه راهنماى مردم بسوى خدا باشد نگذاشته ، هم او حجت بر مردم است هر كه ترك او كند هلاك مىشود و هر كه پيرو او باشد نجات مىيابد و خداوند چنين ملتزم شده است . بصائر : ابو عبيده حذاء گفت : ما در زمان حضرت باقر كه از دنيا رفت مثل گوسفند بدون چوپان سرگردان بوديم - روزى سالم بن ابى حفصه مرا ديد پرسيد امام تو كيست گفتم امام من آل محمّد هستند گفت پس در اين صورت خود را نابود كرده‌اى و ديگران را نيز بنابودى كشيده‌اى . مگر من و تو با هم خدمت حضرت باقر نبوديم كه فرمود « من مات و ليس عليه امام مات ميتة جاهلية » گفتم چرا خدا مرا بمعرفت امام راهنمائى كند . همين سخنان را براى حضرت صادق عليه السّلام نقل كردم كه سالم بن ابى حفصه به من چه گفت . فرمود يا ابا عبيده هر يك از ما ائمه بميرد جانشينى براى خود قرار ميدهد كه مثل او عمل كند و روش او را از پيش گيرد و مردم را به همان راه دعوت كند . ابا عبيده - اشكالى ندارد كه خداوند آنچه بداود داده بسلمان نيز بدهد پيغمبر فرمود يا ابا عبيده زمانى كه قائم آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم قيام كند حكم مىكند مانند داود و سليمان و از مردم شاهد نميخواهد . محاسن برقى : محمّد بن مسلم گفت از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم ميفرمود هر كس خدا را بپرستد و خويشتن را به زحمت اندازد با عبادت اما بدون اعتقاد به امام عادل كه از جانب خدا تعيين شده تمام رنج و كوشش او نامقبول است و گمراه و سرگردان خواهد بود ؟ او چون گوسفندى است كه از جلو چوپان گم شده است و روز خود را تنها ميان بيابان بسرگردانى تمام كند همين كه تاريكى شب برسيد از دور چشمش بگله‌اى بيافتاد بهمراه چوپانى . خود را به آن گله برساند آن شب را در خوابگاه اين گله بخوابد . سحرگاه كه چوپان گله را به حركت در آورد متوجه شود كه