ارزانى مىشود و آينده فاسق را چنين بيان مىكند :
وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ
كسانى كه فسق را از پيش گرفتهاند جايگاه آنها آتش است هر وقت تصميم بيرون آمدن داشته باشند آنها را بر ميگردانند و ميگويند اينك بچشيد عذاب آتشى را كه تكذيب ميكرديد .
ابو مخنف ذكر نموده كه بين حسن بن على صلوات اللَّه عليه و مرد تبهكار وليد بن عقبه پيش معاويه سخن شد امام حسن عليه السّلام به او گفت : من ترا سرزنش نميكنم كه على را ناسزا بگوئى چون او ترا هشتاد تازيانه زد بواسطه شراب - خوارى و پدرت را با كمال خوارى كشت در پيشگاه پيامبر در جنگ بدر خداوند على را در آيات بسيار زيادى مؤمن ناميده و ترا فاسق .
تفسير قمى : داود بن كثير از حضرت صادق در باره آيه
قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ
فرمود معنى آيه چنين است بگو به كسانى كه منت نهاديم بر آنها كه شناختند آنهائى را نادانند با همين شناختن از آنها چشم - پوشى ميكنند .
كنز الفوائد : روايت شده كه علي بن الحسين عليه السّلام تصميم گرفت غلامى را تنبيه كند غلام اين آيه را خواند :
قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ
.
امام عليه السّلام از شنيدن آيه شلاق را از دست رها كرد . غلام شروع بگريه نمود زين العابدين عليه السّلام فرمود چرا گريه ميكنى عرض كرد آقا من در نزد شما از كسانى هستم كه اميد ايام خدا را ندارند ؟ ! فرمود : پس از تو كسانى هستى كه بايام خدا اميدوارند ؟ ! عرضكرد آرى مولاى من .
فرمود : خوشم نمىآيد مالك كسى باشم كه اميد ايام خدا را دارد اكنون