با آنچه گفته شد ، ضرورتى براى پاسخهاى ديگرى كه در زمينه ترس موسى ع ذكر كردهاند نمىبينيم .
به هر حال در اين موقع ، نصرت و يارى الهى به سراغ موسى آمد و فرمان وحى وظيفه او را مشخص كرد ، چنان كه قرآن مىگويد : « به او گفتيم ترس به خود راه مده تو مسلما برترى » ! ( * ( قُلْنا لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الأَعْلى ) * ) .
اين جمله با قاطعيت تمام ، موسى را در پيروزيش دلگرم مىسازد ( كلمه « ان » و تكرار « ضمير » هر يك تاكيد مستقلى است بر اين معنى ، و همچنين اسميه بودن اين جمله ) و به اين گونه موسى ، قوت قلبش را كه لحظات كوتاهى متزلزل شده بود باز يافت .
مجددا به او خطاب شد كه : « آنچه را در دست راست دارى بيفكن كه تمام آنچه را كه آنها ساختهاند مىبلعد » ! ( * ( وَأَلْقِ ما فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ ما صَنَعُوا ) * ) .
« چرا كه كار آنها تنها مكر ساحر است » ( * ( إِنَّما صَنَعُوا كَيْدُ ساحِرٍ ) * ) .
« و ساحر هر كجا برود پيروز نخواهد شد » ( * ( وَلا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتى ) * ) .
« تلقف » از ماده « لقف » ( بر وزن وقف ) به معنى بلعيدن است ولى « راغب » در « مفردات » مىگويد : اين كلمه در اصل به معنى برگرفتن چيزى است با مهارت ، خواه به وسيله دهان بوده باشد يا با دست ، و بعضى از ارباب لغت آن را به معنى « برگرفتن به سرعت » دانستهاند كه در فارسى به جاى آن « ربودن » به كار مىرود .
جالب اينكه : نمىگويد « عصايت را بيفكن » بلكه مىگويد : « آنچه در دست راست دارى بيفكن اين تعبير شايد به عنوان بىاعتنايى به عصا باشد و اشاره به اينكه عصا مساله مهمى نيست آنچه مهم است اراده و فرمان خدا است كه اگر
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 239
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٣٩