دوختهاند با اينحال معنى ندارد كسى مشكلات خود را نزد ديگرى ببرد و حل آن را از او بخواهد .
قابل توجه اينكه در اينجا * ( عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ) * گفته شده است نه لكل شىء وكيل و تفاوت ميان اين دو آشكار است ، چون ذكر كلمه « على » دليل بر تسلط و نفوذ امر او است ، در حالى كه به كار بردن كلمه « لام » نشانه تبعيت مىباشد .
و به عبارت ديگر تعبير اول به معنى ولايت و حفظ است و تعبير دوم به معنى نمايندگى .
در آخرين آيه مورد بحث براى اثبات حاكميت و نگاهبانى او نسبت به همه چيز و همچنين براى اثبات تفاوت او با همه موجودات مىگويد : « چشمها او را نمىبينند ، اما او همه چشمها را ادراك مىكند و او بخشنده انواع نعمتها و با خبر از تمام ريزه كاريها و آگاه از همه چيز است » مصالح بندگان را مىداند و از نيازهاى آنها با خبر است و به مقتضاى لطفش با آنها رفتار مىكند ( * ( لا تُدْرِكُه الأَبْصارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ) * ) .
در حقيقت كسى كه مىخواهد حافظ و مربى و پناهگاه همه چيز باشد بايد اين صفات را دارا باشد .
به علاوه اين جمله دليل بر آن است كه او با همه موجودات جهان تفاوت دارد ، زيرا پاره اى از آنها هم مىبينند و هم ديده مىشوند مانند انسانها ، پاره اى نه مىبينند و نه ديده مىشوند ، مانند صفات درونى ما ، بعضى ديگر ديده ميشوند اما كسى را نمىبينند مانند جمادات ، تنها كسى كه ديده نمىشود اما همه چيز و همه كس را مىبيند ذات پاك او است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 380
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٨٠