و به طورى كه بسيارى از مفسران نقل كردهاند قريش معتقد بودند كه خداوند با جنيان ازدواج كرده و فرشتگان ثمره اين ازدواجند ! ( 1 ) .
سپس به اين پندار خرافى پاسخ گفته و مىگويد : « با اينكه خداوند آنها را ( يعنى جن را ) آفريده است » ( * ( وَخَلَقَهُمْ ) * ) .
يعنى چگونه ممكن است مخلوق كسى شريك او بوده باشد ، زيرا شركت نشانه سنخيت و هم افق بودن است در حالى كه مخلوق هرگز در افق خالق نخواهد بود .
خرافه ديگر اينكه « آنها براى خدا پسران و دخترانى از روى نادانى قائل شدند » ( * ( وَخَرَقُوا لَه بَنِينَ وَبَناتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ ) * ) .
و در حقيقت بهترين دليل باطل بودن اين گونه عقائد خرافى همان است كه از جمله به غير علم استفاده مىشود ، يعنى هيچگونه دليل و نشانه اى براى اين موهومات در دست نداشتند .
جالب توجه اينكه « خرقوا » از ماده « خرق » ( بر وزن غرق ) گرفته شده كه در اصل به معنى پاره كردن چيزى است بدون رويه و حساب ، درست نقطه مقابل « خلق » كه ايجاد چيزى از روى حساب است ، اين دو كلمه ( خلق و خرق ) گاهى در مطالب ساختگى و دروغين نيز به كار مىرود ، منتها دروغهايى كه حساب شده است و با مطالعه ساخته مىشود ، « خلق و اختلاق » و دروغهاى بىحساب و به اصطلاح شاخدار « خرق و اختراق » گفته مىشود .
يعنى آنها اين دروغها را بدون مطالعه جوانب مطلب و بدون در نظر گرفتن لوازم آن ساختند .
اما اينكه چه طوائفى براى خدا پسرانى قائل بودند ، قرآن نام دو طايفه را در
هامش
( 1 ) تفسير مجمع البيان و تفاسير ديگر ذيل آيه .