[ سوره المائدة ‹ 5 › : آيه 109 ]
يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّه الرُّسُلَ فَيَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ‹ 109 ›
ترجمه :
109 - از آن روز بترسيد كه خداوند پيامبران را جمع مىكند و به آنها مىگويد مردم در برابر دعوت شما چه پاسخى دادند ؟ مىگويند ما چيزى نمىدانيم تو خود از تمام پنهانيها آگاهى .
تفسير :
اين آيه در حقيقت مكملى براى آيات قبل است ، زيرا در ذيل آيات گذشته كه مربوط به مساله شهادت حق و باطل بود ، دستور به تقوا و ترس از مخالفت فرمان خدا داده شد ، در اين آيه مىگويد : « از آن روز بترسيد كه خداوند پيامبران را جمع مىكند و از آنها درباره رسالت و ماموريتشان سؤال مىكند و مىگويد مردم در برابر دعوت شما چه پاسخى گفتند » ( * ( يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّه الرُّسُلَ فَيَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ ) * ) .
آنها از خود نفى علم كرده و همه حقايق را موكول به علم پروردگار كرده مىگويند : « خداوندا ! ما علم و دانشى نداريم ، تو آگاه بر تمام غيوب و پنهانيها هستى » ( * ( قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ) * ) .
و به اين ترتيب سر و كار شما با چنين خداوند علام الغيوب و با چنين دادگاهى است ، بنا بر اين در گواهيهاى خود مراقب حق و عدالت باشيد ( 1 ) .
در اينجا دو سؤال پيش مىآيد نخست اينكه از آيات ديگر قرآن استفاده مىشود كه پيامبران شاهدان و گواهان بر امت خويشند در حالى كه از آيه فوق
هامش
( 1 ) از آنچه در بالا گفته شد معلوم مىشود كه از نظر اعراب يوم . . . مفعول براى اتقوا است كه در تقدير مىباشد و از آيه قبل استفاده مىشود .