در جمله بالا براى اينكه كافران بدانند اين تهديد كاملا جدى است مىفرمايد : خداوند قادر است و به همين دليل كسى نمىتواند در برابر تحقق يافتن تهديدهاى او مقاومت كند ، زيرا همانطور كه او در جاى خود فوق العاده « رحيم و مهربان » است در برابر آنها كه شايسته رحمت نيستند عذاب شديد و انتقام دردناك دارد .
البته « انتقام » در اصطلاح امروز بيشتر در مواردى به كار مىرود كه اشخاص بر اثر عدم گذشت در برابر خلافكاريها يا اشتباهات ديگران دست به عمل متقابل مىزنند و حتى مصلحت خود را در عفو و گذشت در نظر نمىگيرند اين صفت مسلما صفت پسنديده اى نيست زيرا انسان در بسيارى از موارد بايد عفو و گذشت را بر مقابله به مثل مقدم بدارد ولى « انتقام » در اصل لغت به اين معنى نيست ، بلكه به معنى كيفر دادن گناهكار است و مسلم است كه مجازات گناهكاران گردنكش و ستمگر نه تنها كار پسنديده اى است بلكه صرف نظر كردن از آنها مخالف عدالت و حكمت است .
نكتهها :
1 - « حق » در اصل به معنى « مطابقت و هماهنگى » است و به همين دليل به آنچه با واقعيت موجود ، تطبيق مىكند ، حق گفته مىشود ، و اينكه به خداوند « حق » مىگويند به خاطر آن است كه ذات مقدس او بزرگترين واقعيت غير قابل انكار در عالم هستى است ، و به عبارت روشنتر : حق يعنى موضوع ثابت و پابرجايى كه باطل به آن راه ندارد .
در آيه مورد بحث ، باء « بالحق » به اصطلاح براى « مصاحبت » است ، يعنى اى پيامبر ! خداوند ، قرآن را كه همراه با نشانههاى واقعيت است بر تو فرو فرستاد .
2 - « تورات » در اصل يك لغت عبرى است كه به معنى « شريعت و قانون » مىباشد و سپس به كتابى كه از طرف خداوند بر موسى بن عمران ع نازل گرديد