ترجمهء خطبهء صد و چهل و سوم
در طلب باران ( و در اين خطبه بندگان خدا را به وجوب پناه جويى به رحمت خداوندى ، هنگامى كه رحمت باران از آنان قطع شده باشد آگاه مىسازدآگاه باشيد ، زمينى كه شما را بر روى خود حمل مىكند و آسمانى كه بر شما سايه مىاندازد ، مطيع پروردگار شما هستندو آنها در تلاش مستمر خود كه بركت خود را بشما مىرسانند ، نه براى دلسوزى در بارهء شما استو نه براى توسل و تقرب به شماو نه براى اميد خير از شمابلكه آسمان و زمين مأمور رساندن منفعت براى شما گشتهاند و اطاعت امر مىنمايندو آن دو براى برآوردن حدود مصالح شما بر پا داشته شدهاند ، و به اين مأموريت تن در دادهاند خداوند سبحان بندگان خود را در هنگام ارتكاب اعمال زشت مبتلا مىسازد به كاهش ميوه هاو حبس بركاتو بستن در خزانههاى خيراتتا كسى كه بخواهد ، به طرف خدا برگرددو گنهكار دل از گناه بركندو كسى كه مىخواهد ، به ياد خدا بيفتدو كسى كه مىخواهد به جهت نهى از لغزشها ، از آنها امتناع بورزدو خداوند