باشند ، سازش ندارند . همان گونه كه گل براى عطر افشانى و برخوردار ساختن مردم از زيبايى خود ، توقع پاداش و حمد و ثنا ندارد و ماه به آن جمال و آفتاب به نورافشانى خود هيچ مزدى از كسى نمىخواهند ،
گل خندان كه نخندد چه كند
علم از مشك نبندد چه كند
ماه تابان بجز از خوبى و ناز
چه نمايد چه پسندد چه كند
آفتاب ار ندهد تابش و نور
پس بدين نادره گنبد چه كند
8 ، 14 - مواضع المعروف : فمن آتاه اللَّه مالا فليصل به القرابة ، و ليحسن منه الضّيافة ، و ليفكّ به الأسير و العانى ، و ليعط منه الفقير و الغارم ، و ليصبر نفسه على الحقوق و النّوائب ابتغاء الثّواب ، فأنّ فوزا بهذه الخصال شرف مكارم الدّنيا و درك فضائل الآخرة انشاء اللَّه ( موارد نيكوكارى : پس هر كسى كه خدا به او مالى داد ، به نزديكان خود بپردازد و مهمان نوازى كند ، و اسير آزاد كند و زجر ديده را با آن مال نوازش بدهد ، و از آن مال به مستمند بدهد و وام وامداران را بپردازد و براى تحصيل شايستگى پاداش ، نفس خود را براى اداى حقوق و مقاومت در برابر مصائب بزرگ دنيا به صبر و شكيبائى وادار كند ، زيرا موفقيت به وصول به اين خصلتها ، شرف كرامتهاى دنيا است و دريافت فضائل سراى ابدى انشاء اللَّه )
بايد در نيكوكارى اهم و مهم مراعات گردد .
كلام مبارك امير المؤمنين عليه السلام ، موارد و مصاديق اكرام و احسان را بيان مىدارد ، و ترتيب آنها در اين كلام ترتيب اهم و مهم نيست . بديهى است كه اگر نزديكان خود انسان نيازمند باشند و نياز آنان حياتى باشد بر ديگران مقدم مىباشند . و همچنين اگر مهمان نوازى [ مخصوصا با آن شرايط كه مردم جامعه در دوران گذشته ، مهمان را مانند عضو خانواده خود تلقى مىكردند . ] از اهميت اساسى برخوردار باشد . به همين ترتيب تقدم هر موردى را كه بر موارد ديگر اهميت داشته باشد ، بايد مراعات نمود .