تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 176

مساهمون:

ص١٧٦
و من هرگز با فرو رفتن در ابهام ما فوق اين روشنائىها ديدگانم را فرو - نخواهم بست . 18 ، 20 - أ تراني أكذب على رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم و اللَّه لأنا أوّل من صدّقه فلا أكون أوّل من كذب عليه ( آيا گمان مىكنى من به رسول خدا ( ص ) دروغ مىگويم ، سوگند به خدا ، من اولين كسى هستم كه او را تصديق كرده‌ام ، پس من اولين كسى نخواهم بود كه دروغى به او ببندم ) .

من نخستين كسى هستم كه رسالت او را تصديق نموده ام

در اين كه امير المؤمنين نخستين كسى است كه به پيامبر اكرم ( ص ) ايمان آورده و رسالت الهى او را تصديق نموده است ، جاى ترديد نيست ، نهايت اينست كه بعضىها مىگويند : امير المؤمنين در آن زمان در سن ده يا دوازده سالگى پيش از بلوغ بوده است . گويا اينان به حقايق ايمان و شرايط آن پيش از پيامبر اسلام آگاه تر بوده‌اند و پذيرش ايمان على بن ابي طالب را از طرف پيامبر اكرم در آن زمان خلاف قانون تلقى فرموده‌اند همهء مورخين و اصحاب حديث مىگويند : پيامبر اكرم ايمان على را در همان سن كه از نظر رشد عقلانى و آگاهى كامل بوده ، پذيرفته است . باضافهء اين كه امير المؤمنين عليه السلام و ديگر أئمهء معصومين بارها در هنگام احتجاج با مخالفين به همين سبقت در ايمان آن حضرت احتجاج فرموده‌اند و مخالفين نتوانسته‌اند اعتراض منطقى به آن احتجاجات عرضه كنند . در جملهء مورد تفسير امير المؤمنين عليه السلام مىخواهد همهء گفتارها و كردارهايش را كه به پيامبر نسبت مىدهد چه بطور مستقيم و چه غير مستقيم تثبيت نمايد . و آنگهى حتى كينه توزترين دشمنان آن حضرت نتوانسته‌اند موردى را پيدا كنند كه در آن مورد امير المؤمنين دروغى گفته باشد .