تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 242

مساهمون:

ص٢٤٢
در سرزنش اختلاف علماء در فتواها در اين خطبه عملكنندگان به رأى بىماخذ را سرزنش مىنمايد و احكام مربوط به امور دينى را به قرآن موكول مىكند .

سرزنش اهل رأى

هنگامى كه در حكمى از احكام قضيه اى براى يكى از قضات مطرح مىگردد ، با رأى خود در آن قضيه حكم مىكند . سپس عين همان قضيه به قاضى ديگرى روى مىآورد ، اين قاضى بر خلاف حكم شخص اولى قضاوت مىنمايد . سپس قضات مزبور براى تشخيص و واقعيت ، نزد آن رهبر كه آنان را به قضاوت نصب كرده است ، جمع ميشوندآن رهبر همهء آراء آنان را تصويب مىنمايد در صورتى كه خداى آنان يكى استپيامبر آنان يكى استكتابشان يكى است آيا خداوند سبحان است كه آنانرا باختلاف دستور داده است و آنان اطاعتش كرده‌اند يا آنانرا از اختلاف نهى نموده ، و آنان مخالفتش كرده اند

حكم از آن قرآن است

يا خداوند سبحان دينى ناقص فرستاده و از آنان براى تكميل دين كمك خواسته است يا اين قضات شركاى خداوندى در حكمند كه آنان مىتوانند مطابق رأى خود بگويند و خداوند رضايت به حكم آنان بدهد يا خداوند دينى كامل فرستاده است ، ولى پيامبر اكرم ( ص ) در تبليغ و اداى آن دين تقصير نموده است در صورتى كه خداوند سبحان مىگويد : * ( وَما مِنْ دَابَّةٍ فِي الأَرْضِ ) * ( ما در قرآن هيچ تفريطى نكرده ايمو فيه تبيان لكل شيئى ( و در
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 242 | محمد تقي جعفري