اورمى ( اوره آوردن )
بزرگترين ضايعه اى كه كليه ، با آن روبرو مىشود " اوره " است " اوره " از
فعل وانفعالات " پروتئين " حاصل مىشود . " پروتئين " مانند هر مادهء غذائى ديگر بايد
از لحاظ استعمال در حد توازن كامل قرار گيرد .
اگر مواد " پروتئينى " در خون زياد شود . موجب زيادى " اورهء خون " مىشود
وايجاد مرض قند مىنمايد . اگر " اورهء " خون كنترل نشود موجب شوك واغماء ومرگ
مىشود .
اسيدهايى كه در خون ما هستند در اثر غذاهاى گوشتى ، نشاسته اى ونان سفيد
پيدا مىشوند ، ولى ميوهها وسبزيها چنين اسيدهائى را در خون ايحاد نمىكند بلكه آنها
را خنثى كرده از بين مىبرند .
أسيد اوريك با ادرار خارج مىشود وبدن كاملا ترميم پيدا مىكند .
هر كس بايد اين سه أصل ثابت ومحقق را بداند وهميشه آن را در نظر داشته
باشد :
1 - هيچ وقت ترشيهاى مختلف را بأهم مخلوط نكنيد ودر هم نياميزيد .
2 - أسيد اوريك رماتيسم را به سوى خود مىكشاند .
3 - أسيد ليمو ، أسيد اوريك را از بين مىبرد .
غذاهائى كه توليد أسيد اوريك مىكنند ودر نتيجة براي اشخاص مبتلا به
رماتيسم وسيأتيك خوب نيست از اين قرار است :
پنير بطور كلى - ژامبون نمك سود وتازه - كالباس - سوسيس - گوشتهاى سرخ
شده وجگر - گوشت شكار از هر قبيل - گوشت پرندگان ( مرغابى ، غاز ، بوقلمون ،
قرقاول ، خروس ، مرغ ، جوجه وپرندگان كوچك ) حبوبات وبقولات مثل باقلا ،
لوبيا ، لوبياى چيتى ، لپه ، نخود ، عدس ، قارچ ميوه ودانههاى روغنى مثل بادام زمينى ،