باب نوزدهم فرزندان و بخشى از اخبار در اين مورد
حضرت ابو الحسن داراى سى و هفت فرزند پسر و دختر بوده است .
1 - على بن موسى الرضا ، ابراهيم ، عباس ، قاسم مادرشان كنيز بوده ، اسماعيل ، جعفر ، هارون ، حسن مادرشان ام ولد بوده ، احمد ، حمزه ، محمّد مادرشان ام ولد بوده ، عبد اللّه ، اسحاق ، عبيد اللّه ، زيد ، حسن ، فضل ، حسين ، سليمان مادرشان ام ولد ، فاطمه كبرى ، فاطمه جعفرى ، رقيه ، حكيمه ، ام ابيها ، رقيه صغرى ، ام جعفر ، لبابه ، زينب ، خديجه ، علّيه ، آمنه ، حسنه ، بريمه ، عايشه ، ام سلمه ، ميمونه ، ام سلمه مادرشان ام ولد مىباشد ، در ميان تمام فرزندان حضرت ابو الحسن عليه السّلام فرزند بزرگوارش على بن موسى الرضا عليه السّلام از همه داناتر و فاضلتر بود .
احمد بن موسى : مردى كريم ، بزرگوار و پرهيزكار بود و حضرت موسى بن جعفر اين بزرگوار را دوست مىداشت و بر فرزندان ديگر مقدم مىداشت و بستان يسير خود را به او بخشيد ، گويند احمد ، هزار بنده در راه خدا آزاد كرد . اسماعيل بن موسى مىگويد : روزى پدر بزرگوارم با عدهاى از فرزندانش به يكى از داراييهايش كه خارج از مدينه بود رفتند در حالى كه اسماعيل اسم آن زمين را گفت ولى راوى اسمش را فراموش كرده است .
آن روز 20 نفر از خادمان پدرم همراه احمد بودند و مراقب او بودند اگر مىايستاد آنها هم مىايستادند و اگر مىنشست آنها هم مىنشستند با آن همه كه اطراف او بودند خود حضرت از او چشم برنمىداشتند و از آن محل خارج نشديم كه اتفاقا سر او شكست .
محمّد بن موسى : مردى فاضل و نيكوكار بود .
هاشيمه كارگزار رقيه دختر موسى بن جعفر عليه السّلام مىگويد : محمّد اهل طهارت و نماز بود ، تمام شب را به وضو و عبادت مىگذرانيد و صداى ريزش آب وضويش به گوش مىرسيد ، و به نماز مشغول مىشد بعد از مدتى مىخوابيد دوباره بيدار مىشدند و اين عمل را تا صبح تكرار مىكرد .
و هرگاه محمّد را مىديدم به ياد فرمايش خدا مىافتادم كه مىفرمايد :
بندگان حقيقى خدا آنهايى هستند كه كمتر از شب را مىخوابند .
ابراهيم بن موسى مردى دلاور و كريم بود .