لذا پيامبر ما اين توهم را دفع فرمود تا سوداى وصال در مغز آنان به غلط نجوشد كسانى كه از روى توهم ترك ادب مىكنند خدا سرنگونشان مىكند و آن سرنگون كه در سقوط به پستى است ، گمان مىكند كه در آرمان خود پيروز است .
آرى ، كار آدم مست ، اين است كه آسمان را از زمين تشخيص نمىدهد .
شما رهروان سر منزل الهى ، اگر در شگفتىهاى آفرينش او لختى بيانديشيد از عظمت وهيبت آفرينش خود را گم كرده وحد خود را خواهيد شناخت . در اين مقام والاست كه آدم رشد يافته از اعماق جانش فرياد بر خواهد آورد كه خداوندا من قدرت بر گذارى سپاس تو را ندارم ، زيرا كه از حد وشمارش بيرون است .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 75
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٧٥