در معنى آيهء لقد خلقنا الانسان فى احسن تقويم الى آخرها و آيه و من نعمره ننكسه فى الخلق أ فلا يعقلون
صد چو آدم را ملك ساجد شده
هم چو آدم باز معزول آمده
( ( 964 ) ) جبرئيلش مىكشاند موكشان
كه برو زين خلد وزين جوق خوشان
گفت آوخ بعد هستى نيستى
گفت جرمت آنكه افزون زيستى
( ( 965 ) ) گفت بعد از عز اين اذلال چيست
گفت آن دادست واينت داوريست
( ( 966 ) ) جبرئيلا سجده مىكردى به جان
چون كنون مىرانيم تو از جنان ؟
( ( 967 ) ) محله مىپرد ز من در امتحان
همچو برگ از شاخ در وقت خزان
( ( 968 ) ) آن رخى كه تاب او بُد ماه وار
شد به پيرى هم چو پشت سوسمار
( ( 969 ) ) وان سر و آن فرق كش شعشع شده
وقت پيرى ناخوش واصلع شده
( ( 970 ) ) وان قد صف درّ نازان چون سنان
گشت در پيرى دو تا هم چون كمان
برف گشته موى هم چون پرّ زاغ
وز تشنج روى گشته داغ داغ
( ( 971 ) ) رنگ لاله گشته رنگ زعفران
زور شيرش گشته چون زهرهء زنان
چشم چون نرگس شده پژمرده اى
گرمى اعضا شده افسرده اى
( ( 972 ) ) آنكه مردى در بغل كردى به فن
مىبگيرندش بغل وقت شدن
( ( 973 ) ) اين خود آثار غم وپژمردگى است
هر يكى زينها رسول مردگى است
آيه
« واَلتِّينِ واَلزَّيْتُونِ . وطُورِ سِينِينَ وهذَا اَلْبَلَدِ اَلأَمِينِ . لَقَدْ خَلَقْنَا اَلإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ . ثُمَّ رَدَدْناه أَسْفَلَ سافِلِينَ . إِلَّا اَلَّذِينَ آمَنُوا وعَمِلُوا اَلصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ 95 : 1 - 6 . » ( 1 ) ( سوگند به انجير وزيتون وطور سينا و به اين شهر امين ومبارك ( مكه )
هامش
( 1 ) سوره التين ، آيهء 1 تا 6 . .