« اِذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا فَأَلْقُوه عَلى وَجْه أَبِي يَأْتِ بَصِيراً . وَأْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ . وَلَمَّا فَصَلَتِ اَلْعِيرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ قالُوا تَا لله إِنَّكَ لَفِي ضَلالِكَ اَلْقَدِيمِ . فَلَمَّا أَنْ جاءَ اَلْبَشِيرُ أَلْقاه عَلى وَجْهِه فَارْتَدَّ بَصِيراً . » 12 : 93 - 96 ( 1 ) [ حضرت يوسف عليه السلام فرمود : ] ( اين پيراهن مرا ببريد و به روى پدرم بياندازيد بينايى او بر مىگردد . و با همهء خاندانتان پيش من بياييد . وقتى كه قافلهء برادران يوسف از مصر بيرون شد و به يعقوب رسيدند ، پدرشان ( يعقوب ) فرمود : من به طور قطع بوى يوسف را در مىيابم ، اگر اين ادعايم را به سفاهت من حمل نكنيد ، فرزندانش گفتند : سوگند به خدا ، تو در همان گمراهى قديمت هستى . موقعى كه بشير ( يهودا يا ملك بن ذعر ) آمد ، پيراهن يوسف را به روى يعقوب انداخت ، همان لحظه يعقوب بينا گشت . )