تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف اليقين ( فارسي ) — صفحة 415

مساهمون:

ص٤١٥
فرمود : خدايا شفايش ده ، يا فرمود : خدايا خدايا لباس عافيت به دو بپوشان . على ( ع ) مىفرمايد : ديگر از دردى شكايت نكردم . ( 1 ) امّ عطيه « 1 » - مىگويد : پيامبر ( ص ) لشكرى را گسيل داشت كه على بن ابى طالب هم در ميان آن‌ها بود . شنيدم كه پيامبر ( ص ) در حالى كه دو دستش را بلند كرده بود چنين دعا مىفرمود : خدايا ! مرا نميران تا وقتى كه چهرهء على بن ابى طالب را نشانم دهى . ( 2 ) عبد اللَّه بن حارث « 2 » - به نقل از على ( ع ) مىگويد : درد شديدى داشتم كه نزد پيامبر ( ص ) آمدم . پس او مرا در جاى خود قرار داد و گوشهء جامه‌اش را بر من افكند و سپس برخاست و نمازى گزارد ، و در پى آن فرمود : اى على ! ديگر غم مخور كه بهبود يافتى . من براى خود چيزى نخواسته‌ام مگر آن كه نظير آن را براى تو طلب كرده‌ام ، و دعايى نكرده‌ام مگر آن كه مستجاب شده است . يا فرمود : هر چه خواسته‌ام در اختيارم نهاده شده مگر آن كه پيامبرى پس از من نيست .

مبحث بيست و پنجم : پيرامون بيم دادن به كسى كه بغض على ( ع ) در دل داشته باشد :

( 3 ) خوارزمى « 3 » - از معمّر و او از زهرى و او از عكرمه و او از ابن عبّاس روايت كرده كه گفته است : پيامبر ( ص ) فرموده : خداوند عزّ و جلّ به سبب بدگمانى بنى اسرائيل نسبت به پيامبران و اختلاف در دين ، اجازه نداد آسمان بر آن‌ها ببارد و اين امّت را به سبب بغض نسبت به على بن ابى طالب به خشكسالى گرفتار كرد . ( 4 ) معمّر مىگويد : « 4 » - زهرى برايم حديثى گفت ، امّا در آن بيمارى كه بدان گرفتار شد روايتى از عكرمه برايم بازگفت كه نه قبلا و نه پس از آن برايم نگفته بود . چون از بيمارىاش بهبود يافت پشيمان شد و به من گفت : اى يمانىّ ( زهرى ) ! اين حديث را پوشيده دار و آن را در هم پيچ كه اينان ( بنى اميه ) در ياد و نام على ، عذرى را نمىپذيرند . « 5 »
هامش
( 1 ) همان / 122 ، ح 160 ، و نظير آن با اختصار در مناقب خوارزمى / 30 آمده است . ( 2 ) همان / 135 ، ح 178 . مانند آن در مناقب خوارزمى / 61 آمده است . ( 3 ) همان / 141 ، ح 186 . ( 4 ) همان و حديث ، ص 142 . ( 5 ) ابن شهرآشوب در مناقب 2 / 226 مىگويد : « دعاى پيامبر ( ص ) دريافتن پيروزى و ولايت جايز نيست مگر براى ولىّ امر و بدين ترتيب امامت ايشان آشكار مىگردد . علّامهء بياضى در صراط المستقيم 2 / 80 در ذيل خبر دعاى پيامبر در حقّ اهل بيتش چنين آورده است : « و هر كه وصيّت مرا در حقّ آنان تباه سازد بهشت را بر او حرام ساز . » « دعاى پيامبر ( ص ) مستجاب است ، زيرا نيرويى قوى پشتيبان اوست ، چه ، پروردگار مىفرمايد :وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى[ نجم / 3 ؛ ] .