واگذار كن ، مانند اين كه مىگوييم : دنيا را به آنان واگذار كنيد كه دنيا را مىپرستند .
دوم - اين كه مقصود از مفلس نفس تيره بخت است كه هميشه خواهان ستايش است و آن را سود و سرمايه براى خود مىداند ، اين گونه سود و سرمايه از آن نفس است . با اين حال در مضمون مجموع بيت بايستى دقت بيشترى شود ] .
ايمنى و اطمينانهايى را كه در اين زندگانى براى تو خوشايند جلوه مىكند رها كن ، همواره عوامل خوف و هراس را مورد توجه قرار بده .
اين ناموسها و مقررات ساختگى را بر كنار كن ، بگذار تو را رسوا بدانند .
من اين عقل جزئى خطا كار را بسى آزمودهام ، ديگر نمىخواهم فريب حيله پردازىهاى او را بخورم ، مىخواهم پس از اين خود را ديوانه بسازم .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 670
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٦٧٠