« وَلِلَّه اَلْمَشْرِقُ وَاَلْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْه الله » 2 : 115 ( 1 ) ( مشرق و مغرب براى خداست به هر طرف كه رو گردانيد روى خداوندى در همان طرف است ) . « وَإِنِّي كُلَّما دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ وَاِسْتَغْشَوْا ثِيابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاِسْتَكْبَرُوا اِسْتِكْباراً » 71 : 7 ( 2 ) ( خداوندا هر چه كه آنان را دعوت كردم كه آنان را ببخشايى آنان انگشتهاى خود را در گوش نهادند لباسهاى خود را به روى خود كشيدند كه مرا نبينند و در تبه كارى خود اصرار ورزيدند و تكبر شديدى ابراز كردند . )