و در كتاب [ در انتظار اميدم « 1 » ] مطالعه فرمائيد .
چهارم : چه چيز را مهمترين خواسته خود از خداوند بخواهيم ؟
انسانها ، در هنگام دعا ، وضعيت روانى و شخصيتى خود را روشن مىسازند ، چه چيزها مهمترين خواستههايمان را تشكيل مىدهد و چرا ؟ اين مطلب هرگز مانع خواستههاى انسانها از پروردگارشان نيست به خاطر اينكه خودش اجازه فرموده ، تا بندگانش همه خواستههايشان را از او بخواهند ، ولى كيفيت ، و تشخيص مهم و يا ضرورى بودن آنها به خود انسانها مربوط مىشود ، و هركس در شعاع آگاهى و معرفت خويش نيازها را طبقه بندى مىكند ، بعضىها را مهم و ضرورى دانسته ، و پيوسته مطالبه مىكند .
حضرت در فرازى از اين دعا ، ارزشهاى فراموش شده را يادآورى مىكند و مىگويد :
« . . . وَالْهِمْنا مَعْرِفَةَ فَضْلِهِ و اجْلالَ حُرْمَتِه . . .
؛ خداوندا ، از شناخت نيكى و بزرگى ارزشهاى اين ماه و بزرگداشت حرمت آن ، ما را آگاه فرما و به ما الهام كن ، و در مورد دست نگهداشتن از هرچه منع كردهاى ، توفيقمان ده ، و با نگهدارى اعضاء و جوارح از آلوده شدن به نافرمانيهايت كمكمان كن ، تا جائى كه چشم و گوش ، دست و پا ، زبان و شكم از مسير حرام و گناه بازداشته شوند و به تظاهر و رياء و خشنودى از تعريف ديگران و شهرتطلبى گرفتار نشويم و تنها تو را در هر كارى مورد توجه قلبى خود قرار دهيم » .
پس معلوم مىشود معرفت به نعمت دهنده و احساس وظيفه در مقابل او از مهمترين علائم انسان بودن ماست ، چون بدينوسيله شأن انسانى خويش را ثابت مىكنيم و همچنين از ضروريترين نيازهاى انسان هاست چون ضمن اثبات درك و فهم انسان ، زمينه توسعه يافتن رزق و نعمتها را مهيا مىسازد .
هامش
( 1 ) . از تأليفات مؤلف است .