يُطِقْ حَمْلَهُ . . .
و ما [ امامان ] را وارث علوم قرآن در تفسير و شكافتن آياتش قرار دادى و بر كسانى كه به علم آن جاهلند ما را بزرگداشتى و بر آنها قدرتمندمان ساختى تا منزلت و مقام بلند ما را بر آنهائى كه توان و طاقت گرفتن اسرار قرآن را ندارند بالاتر و بلندتر نمائى .
حضرت در اين جا به يك مطلب بسيار مهمى اشاره مىكند كه شأن و جايگاه امامت را دوشادوش پيامبر صلى الله عليه و آله روشن مىسازد و مىگويد :
فَكما جَعَلتَ قُلُوبَنا لَهُ حَمَلَة . . .
همان طورى كه دلهايمان را دريافت كننده و گيرنده قرآن قرار دادى همين موضوع را در قرآن مىخوانيم : « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ » « 1 » جبرئيل قرآن را به قلبت نازل كرد .
بنابراين جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله بعد از خودش بايد همانند او باشد كه قلبش حامل قرآن شود و اين به عنايت الهى و شايستگى اولياء و بندگانش مربوط مىگردد كه حضرت در بخشى از اين دعا به اين مطلب اشاره مىكند ،
[ وَاجْعَل القُرآنَ لَنا فى ظُلَمِ اللَّيالى مُونِساً . . حَتّى تُوصِلَ الى قُلُوبِنا فَهْمَ عَجائِبِه وَ زَواجِرَ امْثالِهِ الَّتى ضَعُفَتِ الجِبال الرَّواسىَ عَلى صَلابَتِهما عَن احْتمالِهِ . . . ]
خدايا در تاريكى شبها ، قرآن را براى ما همدم و مونس و از دلتنگىهاى شيطان و خطور وسوسههايش نگهبان ، و از لغزيدن به سوى گناه نگهدارنده و . . . قرار بده ، تا اينكه درك و فهم اسرار و اعجوبههايش و بازدارندگى مثلهاى آن به دلهايمان برسد ، آن مثلها و اسرارى كه كوههاى ثابت با آن بزرگيشان از تحمل آن ناتوان گشتند ، بعد از دقت بيشتر در اين نكات ، به خوبى روشن مىشود كه وجود اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام و يازده امام معصوم عليهم السلام از بزرگترين آيات و نشانههاى پروردگار متعال مىباشد كه خداوند در قرآن از ايشان اين گونه تعبير مىآورد : « « وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ » « 2 » ؛ و كسى كه علم كتاب پيش اوست » .
هامش
( 1 ) . شعراء ، آيهء 194 .
( 2 ) . رعد ، آيهء 43 .