پيغمبر از پيش خود او را دعوت به اسلام كرد ، پس اين خلاف آنست كه خداوند رسولش را بدان وصف نموده ، در آنجا كه ميفرمايد : « * ( وَما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ ) * » ( من از آنان نيستم كه به خود بندى داشته باشم ) و در سخن ديگرش كه فرمود :
* ( وَما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى ) * ( از روى هوى و هوس چيزى نمىگويد ، و نمىگويد مگر همان كه به او وحى مىشود - نجم : 3 و 4 ) ، و چنانچه از طرف خدا بود ، پس خداوند امر كرده بود كه علىّ را از ميان همهء كودكان مردم برگزيند و به اسلام دعوت كند ، و لذا از روى آگاهى و اطمينان به تأييد خداوند متعال او را دعوت كرد .
و يك جهت ديگر ، به من بگوئيد : آيا خداوند حكيم و دانا ممكن است مخلوق خود را تكليف بكارى كند كه طاقت آن را نداشته باشد ؟ اگر بگوئيد :
آرى ، پس كفر ورزيدهايد ، و اگر بگوئيد : نه ، پس چگونه جايز است كه امر كند پيامبرش را به دعوت كردن كسى كه امكان پذيرش آن را ندارد براى كمى و نارسائى سنّش ، و ناتوانى كه از پذيرفتن حكم دارد .
باز جهت ديگر : آيا ديدهايد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله احدى از كودكان
عيون أخبار الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 448
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٤٨