مىچسبانَد ، و اين سنّيان هستند كه به شيعيان دشمنى مىورزند و كافرشان مىدانند و رافضيشان مىخوانند و لذا ريختن خون ايشان را روا مىدانند و پيوند ازدواج با آنها و خوردن حيوانهايى را كه ايشان سر بريدهاند حرام مىشمارند و گروهى از علماى ايشان بر اين سخن تأكيد دارند .
ابن حجر هيتمى پس از آوردن اين آيه : « محمّدٌ رَسُولُ اللَّهِ والّذينَ مَعَهُ أشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُم » « 1 » تا آنجا كه مىفرمايد :
« لِيَغيظَ بِهِمُ الْكُفّارَ » « 2 » ، و از اين آيه امام مالك نتيجه مىگيرد كه رافضيانى كه به صحابه كينه مىورزند كافر هستند . او مىگويد : زيرا صحابه بديشان خشم مىورزند و هر كه صحابه بديشان خشم ورزند كافر است .
او مىگويد : « اين نتيجهء نيكويى است كه ظاهر آيه بدان گواهى مىدهد ، و سپس شافعى ( رض ) نيز در اعتقاد به كفر شيعيان با او موافقت مىكند و گروهى از پيشوايان آنها نيز با او هم سخن مىشوند » .
( الصواعق المحرقه ، ص 243 ) .
خلال با سند خود از على بن عبدالصمد روايتى آورده كه مىگويد :
« از احمد بن حنبل دربارهء همسايهام پرسش كردم كه رافضى بود و بر من سلام مىداد . پرسيدم كه آيا مىتوانم پاسخ سلام او را دهم ؟ گفت : نه .
اسناد خلال صحيح است » ( كتاب السنه ، ج 3 ، ص 493 ) .
هامش
( 1 ) - فتح / 28 ؛ محمّد فرستاده خداست و آنان كه همراه او هستند بر كافران سختگيرو در ميان خود مهرباناند .
( 2 ) - فتح / 28 ؛ تا از [ انبوهى ] آنان [ خدا ] كافران را به خشم دراندازد .