نويسنده مىگويد : به همين سبب بايد با آنها ( شيعيان ) اختلاف كرد . صدوق از على بن اسباط روايت مىكند كه گفته است : « به امام رضا عليه السلام عرض كردم : مسألهاى پيش مىآيد كه بايد بدان شناخت يابم و در شهرى كه من در آن زندگى مىكنم عالمى از پيروان تو نيست كه از او فتوا گيرم . راوى مىگويد : امام رضا فرمود : نزد فقيه شهر رو و در كار خود از او فتوا بگير ، و تو بر خلاف فتوايى رفتار كن كه او به تو داده است ، زيرا حق در اين كار نهفته است » ( عيون اخبار الرضا ، ج 1 ، ص 275 ) .
پاسخ وى آن است كه اين روايت سندى ضعيف دارد ، زيرا در سند آن نام احمد بن محمّد سيارى آمده كه در كتب رجال نكوهش شده است . مراجعه كنيد به رجال نجاشى ، جلد 1 ، صفحهء 211 و الفهرست ، صفحهء 66 .
با چشمپوشى از سند روايت ، ظاهر اين روايت در تجويز مخالفت با قاضى شهر به هنگامى است كه از حكم شرعى آگاهى در ميان نباشد و شرايطى اضطرارى در كار باشد بى هيچ راهى براى شناخت آن ، و چنين فرضى در شرايطى بسيار نادر پيش مىآيد كه نمىتوان آن را به سان ضابطهاى براى همهء احكام شيعه در شرايط عادى صحيح دانست ، و از آنجا كه اختلاف ميان شيعه و اهل سنّت تقريباً در همهء احكام شرعى غير ضرورى حاصل است ، لذا توقّع مىرود كه حكم مورد نظر نيز با ايشان ناهمسويى داشته باشد ، و به همين سبب پرسنده را به راهى هدايت مىكند كه پيروى از آن او را بيشتر به حق مىرسانَد .
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 216
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢١٦