نويسنده ، شيعه نيست !
اين نويسنده مىگويد : در كربلا زاده شدم و در دامان پدر متديّنم در محيطى شيعى رشد كردم و در مدارس كربلا درس خواندم تا جوانى بُرنا شدم . در اين هنگام پدرم مرا به حوزه علميهء نجف ، گوهر حوزههاى جهان ، فرستاد تا از دانش دانشمندان برجسته و بنامِ آن روزگار همچون آيةاللّه العظمى سيد محمّد آل حسين كاشف الغطاء بهره بَرم .
پاسخ اين سخن آن است كه بدون هيچ ترديدى اگر كسى كتاب « للَّهِ ثمّ للتاريخ » و يا ترجمهء آن « اهلبيت از خود دفاع مىكند » را از نظر بگذرانَد يقين مىيابد كه نويسندهء آن نه شيعه است نه عالمى از علماى شيعه و نه هرگز - چنان كه ادّعا مىكند - بخشى از زندگى خود را در حوزهء علميهء نجف سر كرده ، زيرا :
1 - نويسنده در همه جاى كتاب واژهء « سادة » را به كار مىبَرد و مقصود او از اين واژه علماى شيعه است . او هيچ يك از علما و فضلايى را كه در كتابش نام مىبَرد « شيخ » نمىخوانَد و به هر يك از آنها واژهء