40 .
جامعهى هند به 7 طبقه « 1 » تقسيم مىگردد . نخستين آن را فيلسوفان تشكيل مىدهند . اين طبقه از حيث تعداد ، كمترين هستند ، ولى از لحاظ رتبه و مقام ، نخستين . فيلسوفان از هر مسئوليت عمومى معاف و نه ارباب و نه بردهى كسى هستند . آنان توسط بزرگان شهر براى قربانىهاى عمومى و مراسم خاكسپارى به كار گرفته مىشوند ؛ زيرا محبوبترين خلق خدايان به شمار آمده ، بر معارف مربوط به عالم اموات آگاهى دارند . در ازاى خدمت ، از تحف و احترامات شايانى برخوردار مىشوند . آنان همچنين به كارهاى مفيد براى جامعه اشتغال دارند : در مجمع عمومى ، كه در آغاز هر سال برگزار مىگردد ؛ خشكىها ، بارانها ، بادها ، بيمارىها و هر آنچه را كه مىتواند براى شهروندان سودمند باشد ، پيشگويى مىكنند و عموم نيز به آنها گوش فرا مىدهند .
پادشاه و عموم كه بدينسان از آنچه كه در آينده روى خواهد داد آگاه شدند ، نيازهاى آتى خويش را فراهم مىسازند و از پيش ، هر آنچه را كه مىتواند مفيد واقع شود ، در اختيار مىگيرند . فيلسوفى كه در پيشگويىهاى خويش اشتباه كرد « 2 » مجازات نمىشود و تنها محكوم به سكوت مىشود . طبقهى دوم ، برزگرانند كه به نظر مىرسد شمارشان بسيار بيشتر از ديگر طبقات است . اينان از جنگ و ديگر خدمات عمومى معاف بوده ، تمام مراقبت و توجه خويش را صرف زراعت مىكنند ؛ دشمن هرگز با ديدن برزگرى كه در كشتزار است ، به وى گزند و آسيبى نمىرساند و او را همچون خيرخواه عموم مىشمرد و از رساندن گزند به وى چشم مىپوشد . در نتيجه ، دشت از نابودى مصون مىماند و مملو از گونههاى مختلف ميوه مىشود و غذاهاى گوناگونى را در اختيار انسان قرار مىدهد . كشاورزان زندگى خويش را همراه با زنان و فرزندانشان ، در دشت مىگذرانند و هرگز در شهرها مستقر نمىشوند و خراج را به شاه ، كه مالك تمامى زمينهاى هند است ، مىپردازند .
هامش
( 1 ) . دربارهى طبقات جامعهى هند ر . ك به : نوشتههاى استرابون ( 15 ، 1 ، 39 ) ؛ آريانIndica )، 11 ) و نيز مقالهى « طبقات » در( Encycl opaediaBritanica ).
( 2 ) . استرابون ( كتاب 15 ، بند 1 ، 39 ) مىگويد كه فيلسوف مزبور مىبايست سه بار اشتباه مىكرد .