پيامبران وامامان ( عليهم السلام ) به زمين وحكمرانى آنها بعد از مهدى ( عليه السلام ) سخن گفته ونيز
آنچه در آياتِ متعدد ، تفسير به " رجعت " شده ، مراد ، همين مرحله است واعتقاد
به رجعت هر چند از ضرورياتِ اسلام نيست اما روايات مربوط به آن به حدى زياد
ومورد وثوق است كه اعتقاد به آن را ضروري مىكند .
طبق برخى روايات ، رجعت ، پس از حكومت حضرت مهدى ( عليه السلام ) وپس از
حكومت يازده مهدى ديگر ، آغاز مىگردد ، امام صادق ( عليه السلام ) فرمود :
" همانا بعد از قائم ، يازده مهدى از فرزندان حسين ( عليه السلام ) از ما أهل بيتاند " ( 1 )
اينك به چند نمونه از روايات مربوط به رجعت اشاره مىكنيم :
در تفسير اين آية كه مىفرمايد " آن خدايى كه ( ابلاغ ) قرآن را بر تو واجب كرد ، البتة تو را به
وعده گاه بازگرداند " ( 2 ) امام زين العابدين ( عليه السلام ) فرمود : " پيامبر شما به سوى شما بازمىگردد " ( 3 )
أبو بصير گفت : امام باقر ( عليه السلام ) به من فرمود :
" آيا أهل عراق منكر رجعتاند ؟ گفتم : آرى ، فرمود : مگر قرآن نمىخوانند ؟ ! ( 4 )
در روايت ديگرى از امام صادق ( عليه السلام ) درباره اين آية سؤال كردند كه مىفرمايد
" روزى كه از هر أمتي ، گروهى را از خاك برانگيزيم . . . " حضرت فرمود :
" مردم درباره آن چه مىگويند ؟ عرض كردم مىگويند آية راجع به قيامت است ، فرمود : آيا خداوند در
قيامت از هر أمتي دسته اى را زنده مىكند وبقيه را به حال خود رها مىسازد ؟ ! اين آية قطعاً در مورد رجعت
است وآية مربوط به قيامت اين است : جملگى آنها را محشور گردانيدم بي آنكه كسى را فرو گذاريم و . . . " ( 5 )
هامش
( 1 ) غيبت طوسي ص 229 .
( 2 ) قصص : 85 .
( 3 ) بحار : 53 / 56 .
( 4 ) بحار : 53 / 40 .
( 5 ) بحار : 53 / 50 .