رواياتى كه درگيرى بر سر حكومت در حجاز بعد از كشته شدن اين فرمانروا را
توصيف مىكنند ، فراوانند . اينك نمونههايى از آن را يادآور مىشويم . بزنطى از
حضرت رضا ( عليه السلام ) روايت مىكند كه فرمود :
" از جمله نشانه هاى فَرَج ، حادثه اى است كه بين دو حرم مكة ومدينه رخ دهد ، پرسيدم : آن حادثه
چيست ؟ فرمود : تعصّب قبله اى بين دو حرم بوجود آيد وفلانى از خاندان فلان پانزده رئيس قبيله را به قتل
رساند " ( 1 )
يعنى يكى از فرمانروايان ويا زمامداران حجاز ، پانزده شخصيت از نسل فرمانروا
ويا پيشواى معروفي را به قتل مىرساند . از أبو بصير نقل شده كه گفت :
" خدمت امام صادق ( عليه السلام ) عرض كردم : أبو جعفر ( عليه السلام ) ( امام باقر ( عليه السلام ) ) مىفرمود : قائم آل محمد دو
غيبت دارد كه يكى طولانى تر از ديگرى است . فرمود : آرى اين امر تحقق نيابد مگر آنگاه كه در خاندان
فلان اختلاف بوجود آيد وحلقه تنگ شود وسفيانى ظهور كند وبلا سخت گردد ومرگ وكشتار مردم را
فراگيرد وآنان به حرم خدا وپيامبرش پناهنده شوند " ( 2 )
اين روايت بيانگر آن است كه أصل درگيرى بين خود قبيله حاكم بوجود مىآيد .
از أمير مؤمنان ( عليه السلام ) نقل شده كه فرمود :
" . . . براي قيام قائم نشانه ها وعلاماتى است ، نخست محاصره كوفه بوسيلة كمين وخندق وبه اهتزاز
درآمدن درفش ها پيرامون مسجد بزرگتر . در اين پيكار قاتل ومقتول هر دو در آتش دوزخاند . " ( 3 )
ظاهراً مراد از مسجد بزرگتر ، مسجد الحرام است نه مسجد كوفه . ودرفشهاى
مخالف در مكة وحجاز با يكديگر درگير مىشوند وپرچم حقي ميان آنها وجود
ندارد .
هامش
( 1 ) بحار : 52 / 210 .
( 2 ) بحار : 52 / 157 .
( 3 ) بحار : 52 / 273 .