در روايات آمده است كه سنّ مبارك حضرت فاطمه معصومه ( عليها السلام ) كمتر از بيست
سال بوده است وشايد علت اينكه ايرانيها آن حضرت را " فاطمه معصومه " ويا "
معصومه قم " مىنامند بخاطر كمي سنّ وپاكى آن بزرگوار از گناه باشد ، زيرا معصوم
در فارسي به معناى بي گناه است واز همين رو به طفل خردسال نيز معصوم مىگويند .
از روايتِ بعدى كه از امام رضا ( عليه السلام ) نقل شده ، ظاهر مىشود كه امامان ( عليهم السلام ) ، از
به دو تأسيس شهر قم ، مردم اين شهر را از ياران حضرت مهدى ( عليه السلام ) بشمار آوردهاند
ودوستى ومحبت مردم اين شهر نسبت به آن حضرت ، قبل از ولادت أو معروف
بوده است ، از صفوان بن يحيى نقل شده كه گفت :
" روزى خدمت امام رضا ( عليه السلام ) بودم ، سخن از أهل قم وعلاقة آنان نسبت به حضرت مهدى ( عليه السلام ) به ميان
آمد ، حضرت براي آنان طلب آمرزش كرد وفرمود : خداوند از آنان خشنود باشد ، آنگاه فرمود : بهشت ،
داراى هشت در است كه يكى از آنها مخصوص أهل قم است ، آنان ( أهل قم ) بهترين پيروان ما از ميان
شيعيان جهانند ، خداوند ولايت ما را در سرشت آنان قرار داده است " ( 1 )
قابل توجه است كه محبت أهل قم نسبت به حضرت مهدى ( عليه السلام ) همچنان پرشور
وزنده تا زمان ما باقي مانده است ، اين حقيقت را در ايمان ، عملكرد وظاهر زندگى
قمىها حتى در نامگذارى فرزندان ، مساجد ومؤسسات خود بنام آن حضرت ،
بگونهاى كه شايد كمتر خانه اى از اين نام خالى باشد ، مىتوان مشاهده نمود .
صاحب بحار الأنوار دو روايت از امام صادق ( عليه السلام ) نقل كرده كه نشانگر آينده شهر
قم ونقش آن پيش از ظهور حضرت مهدى ( عليه السلام ) است .
روايت أول مىگويد :
" خداوند بوسيلة شهر كوفه بر ساير شهرها ، حجت وبرهان اقامه كند وبه وسيله مؤمنان آن شهر بر
هامش
( 1 ) بحار : 60 / 216 .