( 75 ) أمّ على دختر عبد اللّه بن حمشاد 197
از بزرگ زنان نيشابور بود . صاحب حالى عالى و قدرى رفيع بود . با ابو القاسم نصرآبادى و ديگر مشايخ مصاحبت داشت . مشايخ صوفيه به او احترام مىگذاشتند و به اهميت مقام وى واقف بودند .
از أمّ على شنيدم كه مىگفت : ترك احتشام و حيا بدون انبساط قلوب مايهى دورى از خداوند است .
و از او شنيدم كه مىگفت : همهى موجودات اسباب قطع رابطهى عبد از خالق او هستند .
و از او حكايت شده كه گفت : هركه علم حقيقت عبوديت را درست دريابد ، به زودى به علم ربوبيت خواهد رسيد .
شرح
( 197 ) . هرچند نام پدر أمّ على در مجموعه مورد مراجعه تحقيق حاضر نبود ، اما برادرش ابو منصور محمد بن عبد اللّه بن حمشاد ( متوفى 388 / 998 ) واعظ مشهورى بود كه مدرسهاى مخصوص به خود در نيشابور داشت . بنگريد : ذكر النّسوة الطناحى 116 و كتاب نجيبزادگان نيشابور ، 250 .
دربارهى ابو منصور نيشابورى شافعى كه عالم و واعظ و مستجابالدعوه بود ر ك :
سير اعلام النبلاء 16 / 498 ، طبقات الشافعية ج 3 / 179 . نقل از طناحى ص 116 . - م