بوى خوش نسيم محبت از جانب عاشقان مىوزد ، حتّى اگر آن را كتمان كنند و نشانههايش برايشان آشكار است هرچند آن را پنهان كنند . و به ايشان راه مىنمايد اگر آن را بپوشانند .
طبقات الصوفية سلمى 386 - 88 ، رساله قشيريه 426 ، حلية الاولياء ج 10 / 360 و صفة الصفوة ج 4 / 323
شرح
( 169 ) . ابو بكر محمد بن داود دينورى دقّى ( متوفى 359 / 970 ) اصلا از مردم دينور بود ، اما در بغداد مسكن گزيد و در دمشق اقامت كرد و همانجا از دنيا رفت . او دربارهى تفاوت بين تصوف و فقر بحث كرده است . او گفت : فقر حالى از احوال تصوف است . " و سئل عن الفرق بين الفقر و التصوّف ، فقال : الفقر حال من احوال التصوّف . و از او دربارهى نشان صوفى پرسيدند گفت : اينكه صوفى به هر چيزى كه اهميت دارد مشغول شود جز نفس خود و از همهى ناپسنديدهها به دور باشد . " فقيل له : ما علامه الصّوفى ؟ فقال : أن يكون مشغولا بكلّ ما هو اولى به من غيره ، و يكون معصوما عن المذمومات . احاديث او يكى از منابع اصلى كتاب اللّمع ابو نصر سراج است . طبقات الصوفية 448 - 50 و رساله قشيريه 412
( 170 ) . اين شخص احتمالا ابو الحسن على بن ابراهيم حصرى بصرى ( متوفى 371 / 981 - 82 ) است . او از مردم بصره بود ، اما در بغداد زندگى كرد و در آنجا مريد ابو بكر شبلى ( متوفى 334 / 946 ) بود . او از برجستهترين مشايخ بغداد در روزگار خود و از شاعران مشهور بود .
بنگريد : طبقات الصوفية 489 - 93 و رساله قشيريه 406
( 171 ) . دربارهى وهطيه بنگريد شماره 67 همين كتاب .
مشايخ متعددى كه مرهاء نصيبيه ملاقات كرده است دلالت بر اين دارد كه وى فراوان سفر مىكرده و از عراق به سوريه و مصر رفته است .
در شماره 169 خانم كرنل مىنويسند كه دينور در خراسان بوده كه درست نيست و دينور از نواحى همدان و كرمانشاهان به شمار مىرفته است . لسترنج مىنويسد كه خرابههاى دينور در بيست و پنجمايلى غرب همدان باقى بوده است . - م