( 49 ) عمره فرغانيه
عمره در روزگار خود از جهت خلق ( رفتار شايسته ) و حال ( شأن روحانى ) و فراست ( زيركى عارفانه ) يكتا بود .
از ابو منصور محمد بن احمد بن عبدان در مرو شنيدم كه گفت از عايشه همسر احمد بن [ محمد ] سرى 146 شنيدم كه مىگفت عمره فرغانيه گفت :
ميراث خاموشى ، حكمت و تفكّر است و كسى كه از سر دانش به خلوت انس گيرد انسى بدون وحشت در انتظارش خواهد بود .
و عمره گفت : هركه خدمت بزرگان و فتيان كند بزرگوارى در ميان مردم و مهابت شكوه در نظر ايشان را ميراث خواهد برد و اين ميراث او را بهسوى هدايت و بالاترين درجات اولياء مىكشاند .
از عمره پرسيده شد : آيا عارف و زاهد را با يكديگر موافقتى هست ؟
گفت : اگر زنده با مرده موافقتى داشته باشد پس عارف و زاهد را موافقت خواهد بود .
و پرسيده شد : موسى از كجا دانست كه صدايى كه مىشنود كلام اللّه است ؟