تا بعد از ايام عادت هم ادامه داشته باشد و مجموع ايام خونريزى بيش از ده روز
باشد ، ايام عادت جزء حيض و ما بقى جزء استحاضه محسوب مىشود .
( مسأله 1737 ) : اگر زنى در اول و آخر عادت خون ببيند ( 1 ) و با
در نظر گرفتن ايام پاكى از ده روز متجاوز باشد ، بايد هر يك را كه به شرايط حيض
نزديك باشد حيض قرار دهد و دومى را استحاضه و هر گاه هر دو مانند هم باشند
اولى را حيض قرار داده و دومى را استحاضه ( 2 ) قرار دهد .
( مسأله 1738 ) : فرقى در سياه و سرخ بودن خون حيض نيست و هر دو
حالت خون حيض است .
( مسأله 1739 ) : زنى كه بايد به عادت خويشاوندان خويش رجوع كند ،
در صورتى كه عادت آنها مختلف باشد بايد اكثريت را ملاك قرار دهد و هر گاه
اطلاع به حال آنها ممكن نباشد احوط ( 3 ) آن است كه به روايت هفت روز
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : شايد مراد اين باشد كه دو بار
خون ببيند يكى پيش از شروع عادت و ديگرى بعد از آن و در ايام عادت خون نبيند
و يا اينكه خون اول مقدارى از اول عادت را بگيرد و خون دوم مقدارى از آخر عادت
را و در اين صورت حكم مذكور مختص به هنگامى است كه آنچه ابتداى عادت قرار
گرفته كمتر از سه روز باشد و الا تمام عادت تا هنگام پاكى را حيض قرار دهد و
طرفين را استحاضه منظور كند و همان گونه كه گفته شد در نقاء متخلل و ثلاثه
متفرقه ، احوط جمع است .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : مگر آنكه صاحب عادت باشد كه بايد
تمام عادتش را حيض قرار دهد .
محمد كاظم طباطبائى : بنابر احتياط و اقوى تخيير است .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى تخيير بين سه و شش و هفت روز مى باشد .