ده روز باشد بايد احتياطا عبادت را تا روز دهم ترك كند ، ليكن اين احتياط
استحبابى است ( 1 ) .
( مسأله 1702 ) : در عدد ايام احتياط فوق ، اختلاف است و اقوى در
استحباب احتياط ، تا ده روز از ابتداء شروع عادت ماهيانه است هر چند كه احوط
اكتفا كردن به يك يا دو روز ( 2 ) اضافه بر مدت عادت مى باشد .
( مسأله 1703 ) : اگر خون در مدت ده روز يا كمتر از آن منقطع شود
مدت حيض با قطع شدن خون تمام مىشود و هر گاه از ده روز گذشت ، در صورتى
كه قدرت تمييز نداشته باشد و يا قدرت تمييز داشته و ليكن تمييز او موفق عادت
باشد ، مدت عادت معتبر است ، و اضافه بر مدت عادت بدون هيچ اشكالى
استحاضه محسوب مىشود .
( مسأله 1704 ) : اگر زن در تشخيص خون حيض قدرت تمييز داشت و
تمييز او مخالف عادتش باشد ، در صورتى كه در بين دوره او ده روز فاصله شود ،
متابعت نمودن از عادت خالى از رجحان نيست ( 3 ) .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : اگر چه احوط عدم ترك احتياط استحبابى در دو روز
و يا سه روز است .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : البته استظهار ( * 1 ) دو روز يا سه روز
را نبايد ترك كند و در بيشتر از آن تا روز دهم احوط جمع بين تروك حائض و
انجام افعال مستحاضه مى باشد .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : رجحان در صورتى است كه
حصول آن به عادت متعارف باشد و اما اگر به تمييز و صفات آن باشد ، احوط
مراعات احتياط در هر دو مى باشد .
( * 1 ) محقق خراسانى : تا زمانى كه اميد به قطع شدن خون تا قبل از ده روز
را داشته باشد بايد استظهار را ترك نكند .