مانند بكارت بر فرج احاطه نداشته باشد و همچنين مقدار خون به اندازه اى زياد
نباشد كه نتوان تشخيص داد .
( مسأله 1683 ) : اگر زن بدون امتحان مذكور ( با ممكن بودن انجام
آن ) نماز بخواند نمازش باطل است ( 1 ) هر چند كه بعدا مشخص شود كه خون
بكارت بوده است ( 2 ) .
مسأله 1684 ) : گاهى خون حيض با خون قرحه ( دمل ) مشتبه
مىشود ، پس طريقه شناختن آن بدين صورت است كه به پشت بخوابد و پاها را
بلند كند و انگشت ميانه را داخل فرج كند در صورتى كه خون از طرف چپ بيايد
خون حيض است و اگر از طرف راست بيرون بيايد خون قرحه است ( 3 ) و اگر
خون در دو طرف ظاهر شود آزمايش مذكور بى فايده خواهد بود ، در اين صورت
نيز اگر بدون امتحان ( در صورت امكان آزمايش ) نماز بخواند نمازش باطل
است ( 4 ) هر چند كه بعدا معلوم شود حيض نبوده است .
( مسأله 1685 ) : اگر خون حيض به خون نفاس مشتبه شود مثل آنكه
احتمال ولادت بدهد و علم به آن نداشته باشد چنانچه از آن زن چيزى بيرون
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : مگر در صورتى كه نماز را رجاء بجا آورد و صحت نماز در
صورت مذكوره بعيد نيست .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اگر با فرض مزبور قصد قربت
محقق شده باشد اقوى صحت است و همين حكم در مسأله بعد نيز صادق است .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : در حكم اشتباه خون حيض به
خون قرحه تأمل است پس احتياط در جمع ما بين احكام طاهر و تروك حايض
مى باشد چه خون از سمت راست خارج شود چه از سمت چپ .
( 4 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : همانگونه كه گذشت اقوى عدم
بطلان نماز است .