نصاب دوم صد و بيست و يك گوسفند است و زكات آن دو گوسفند است . نصاب
سوم دويست و يك رأس است و زكات آن سه گوسفند است . نصاب چهارم سيصد
و يك رأس است و زكات آن چهار گوسفند است . نصاب پنجم چهار صد رأس و
بالاتر از آن است كه بايد آنها را صد تا صد تا حساب كند و براى هر صد تاى
آنها يك گوسفند بدهد .
( مسأله 1553 ) : گوسفندى را كه براى خوردن بزرگ كرده باشند و يا
قوچى را كه براى توليد مثل نگه داشته باشند جزء نصاب حساب مىشود .
( مسأله 1554 ) : اگر حيوانى را كه براى زكات مى دهند بز باشد بايد
داخل سال سوم شده باشد ولى اگر گوسفند باشد ، بايد يك سال را تمام كرده
باشد .
( مسأله 1555 ) : گوسفند و يا بزى را كه براى زكات مى دهند نبايد
مريض و پير و معيوب باشد هر چند كه سن واجب در زكات منحصر به آن گوسفند
باشد - مثل اينكه همه گوسفندان شخص كمتر از يك سال باشند و فقط گوسفند
مريض يك ساله و يا بيشتر باشد كه در اين صورت نيز جايز نيست گوسفند مريض
را براى زكات حساب كنند - مگر آنكه همه گوسفندان مريض و يا معيوب و پير
باشند .
مصارف زكات
زكات در هشت مورد مصرف مىشود : 1 - فقير 2 - مسكين كه أسوء حالا
مى باشد يعنى از فقير معاش خود را سخت تر بگذراند .