( مسأله 1432 ) در روزه استيجارى - مانند قضاى خود شخص - ترتيب
لازم نيست .
( مسأله 1433 ) : فردى كه براى روزه و نماز استيجارى معين مىشود
بايد عادل باشد ( 1 ) .
( مسأله 1434 ) : هرگاه شخصى در ابتداى تكليفش روزه خود را به
جهت تقصير و بى اعتنائى به امر شارع مقدس افطار كند ، قضاى آن روزه و كفاره
بر او واجب مىشود .
( مسأله 1435 ) : هرگاه زنى هشت ماه خون نبيند و بعد از آن خون
ببيند و بعد از ديدن خون روز اول روزه خود را افطار كند ولى روز دوم و سوم پاك
شده و خونى نبيند و به خيال آنكه حائض است روزه خود را در اين دو روز هم
افطار كند در اين صورت اگر اين زن جاهل قاصر بوده ، گرفتن روزه قضاى آن دو
روز براى او كافى است و اگر مقصر بوده بايد كفاره دو روز را احتياط بدهد ( 2 ) .
( مسأله 1436 ) : اگر شخص نداند كه چند روز روزه قضا بر ذمهاش
مى باشد بايد به مقدارى كه مظنه حاصل كند كه ذمهاش برئ شده روزه بگيرد ( 3 )
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : بعيد نيست كه اگر اطمينان
حاصل شود كه شخص عملش را صحيح بجا آورد بتوان او را مأمور نمود و ليكن
خلاف احتياط ( * 1 ) است .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اين احتياط واجب نيست .
( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : و نيز احوط تحصيل علم به برائت
ذمه در روزه قضا مى باشد ( * 2 ) .
( * 1 ) محمد باقر شيرازى : ليكن مراعات اين احتياط لازم نيست و حصول
اطمينان طريق عقلائى است .
( * 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اگر چه جواز اقتصار بر مقدار معلوم اقوى است .