نماز را با جماعت تمام كند و احتياطا آن را اعاده كند ( 1 ) .
( مسأله 1201 ) : هرگاه مأموم به خيال تكبير ركوع امام ، به ركوع رفت
و بعد فهميد كه تكبيرة الإحرام امام بوده ، بايد برگردد و نمازش را از سر گيرد ( 2 ) .
( مسأله 1202 ) : اگر بطور مثال امام صلوات تشهد را دوباره خواند ،
مأموم هم بايد به قصد قربت دوباره بخواند .
( مسأله 1203 ) : هرگاه شخص سهوا پيش از امام ( السلام علينا )
را گفت ، قصد فرادى كند و نماز را تمام كند و اگر ( السلام عليكم ) را
احتياطا به قصد خروج بگويد اشكالى ندارد ( 3 ) .
( مسأله 1204 ) : اگر مأموم تسبيحات اربعه يا ذكر ركوع يا سجود را
سه مرتبه پيش از امام ، عمدا هم بگويد اشكالى ندارد ( 4 ) .
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : يا قصد انفراد كند .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اگر تكبيرة
الاحرام مأموم پيش از امام واقع نشده باشد حكم اين مسأله از جمله صور تقدم
سهوى مأموم بر امام ركوع است و حكم آن گذشت .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : بلكه اولى و احوط است .
( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : فرقى ميان آنها و ساير اقوال نيست و
گذشت كه احوط در اقسام واجب آنها متابعت است ، بلى به قصد قربت مطلق ( * 1 )
خواندن آنها اشكالى ندارد و همچنين در اذكار مستحبى كه مورد بحث ما نيز همين
است و شايد مراد از عبارت نيز همين ذكر مستحبى است .
محمد كاظم طباطبائى : گذشت كه متابعت در اقوال حتى در اقوال واجب از
آنها نيز لازم نيست .
( * 1 ) محقق خراسانى : بلكه با اين قصد هم احتمال متابعت در اذكار واجب
مى رود زيرا كه آنچه مقدم مىشود ، واجب مى باشد .