سجده شك او اعتبارى ندارد چه پيش از داخل شدن در فعل ديگر باشد و چه
بعد از آن .
( مسأله 865 ) : در سجده ، واجب است به مقدارى خم شد كه موضع
پيشانى مساوى موضع قيام و يا بيشتر از آن شود البته نبايد از مقدار چهار انگشت
متصل تجاوز كند و به همين مقدار چهار انگشت نيز موضع سجده مىتواند
پائين تر از موضع قيام باشد و احوط ( 1 ) در اين حالت زيادتر نبودن از اين مقدار
است و در باقى مواضع غير از موضع قيام ، زيادتر بودن در بلندى و پايينى موضع
سجده اشكالى ندارد هر چند احوط آن است كه زيادتر از آن نباشد .
( مسأله 866 ) : اگر پيشانى بر چيزى كه سجده كردن بر آن جايز
نباشد ، واقع شود و آن موضع به مقدار چهار انگشت ( 2 ) و يا كمتر بلند باشد در
اين صورت لازم است پيشانى را تا موضعى كه سجده بر آن جايز است بكشند ( 3 ) ،
و به هر حال نيت خم شدن در سجده به صورتى است كه در ركوع ذكر شد ( 4 ) .
هامش
= برخاستن ( قيام ) باشد احوط با عدم اعتنا و بلكه با اعتنا نيز اعاده نماز بعد از اتمام
است اگر چه اقوى مذكور در متن است ، و اما اگر شك در حال شروع در قيام باشد
اقوى در اين صورت وجوب رجوع است .
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : بلكه خالى از قوت نيست .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : يعنى بلندتر از آن نباشد .
( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : بلند بودن در اين حكم مدخليت ندارد .
بلكه كشيدن بر آنچه كه سجده بر آن صحيح باشد مطلقا واجب است ، چه بلند باشد و
چه بلند نباشد چنانچه در مكان نمازگزار گذشت .
( 4 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : در ركوع اين
مسأله ذكر نشده است .