بلكه آن را بكشند و پشت آن را راست نگاه دارند و مرفقين ( آرنج ) را بيرون كنند
مانند دو بال ، و نيز مستحب است كه دو چشم خود را ما بين دو پا بياندازند .
( مسأله 860 ) : گفتن ذكر كبرى به سه مرتبه و يا هفت مرتبه و يا
زيادتر از آن جايز است چنانچه مستحب است كه به عدد فرد آن را قطع كند و بعد
از راست شدن و قرار گرفتن مستحب است كه بگويد : " سمع الله لمن حمده "
و بعد از آن نيز تكبير بگويد .
( مسأله 861 ) : در حال ركوع ، سر را به پائين انداختن مكروه است و
نيز جلو انداختن زانو و گذاردن هر يك از دو كف دست را بر ديگرى و يا ميان دو
زانو ( 1 ) ، مكروه است بلكه احوط اجتناب از آن و خواندن قرآن در ركوع و سجود
است .
سؤالاتى پيرامون احكام ركوع
1 - در واجبات تخييريه مثل وجوب حمد تنها ، و تسبيحات اربعه در ركعت سوم
و چهارم و همچنين ذكر صغير و كبير در ركوع و سجود ، آيا جمع بين اين دو
جايز است كه يكى را به قصد وجوب و يكى را به قصد قربت بخواند يا خير ؟
ج : حكم به جواز در ركوع و سجود ظاهر است و ليكن در حمد و تسبيحات
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : در غير از زمان گفتن ذكر واجب و الا احوط بلكه اقوى
ترك است و بايد دست بر سر زانو باشد .