كه در اين صورت مادامى كه آثار راضى نبودن مالك ظاهر نباشد ، نماز خواندن در آنها
صحيح است بلكه نماز خواندن در آنها جايز است هر چند مال يتيم و ديوانه باشد .
( مسأله 615 ) : خواندن نماز در منزل پدر و مادر و فرزند و جد و جده
و برادر و خواهر و عمو و عمه و دائى و خاله و همچنين دوست و رفيق انسان ،
بدون اذن گرفتن از آنها جايز است ، بلكه حتى با شك در رضايت ايشان و بلكه با
مظنه ( 1 ) به عدم رضايت آنها ، نيز جايز است ليكن رعايت احتياط بر فرض مظنه
عدم رضايت آنها ، ترك نماز خواندن در آنجا است ، و احوط از آن ، ترك نماز با
عدم اذن از آنها در داخل شدن در خانه ( 2 ) آنها است .
( مسأله 616 ) : خواندن نماز در مكان غصبى جايز نيست و با حصول
علم به غصبى بودن آن و در صورت اختيار ، نماز باطل است ، و اما با عدم علم به
غصبى بودن مكان ، نه فعل حرامى را مرتكب شده است و نه نماز او باطل
مىشود ، به خلاف آنكه علم به غصبى بودن مكان تنها داشته باشد و حرمت
تصرف در مكان غصبى را نداند ، كه در اين صورت فقط نمازش باطل مىشود ( 3 )
و فعل حرامى را مرتكب نشده است .
( مسأله 617 ) : اگر شخص حرمت تصرف در مكان غصبى و فساد
نماز در آن را نداند ، اگر مقصر در تحصيل احكام باشد ، فقط نماز او باطل
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : در صورت مظنه عدم رضايت ، احوط ترك است اگر اقوى
نباشد .
( 2 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اين قسمت
خالى از قوت نيست .
( 3 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : و همچنين است عكس مطلب يعنى حكم
حرمت را بداند و فساد را تقصيرا ( * 1 ) نداند .
( * 1 ) ميرزاى شيرازى : بلكه مطلقا .