است نماز خود را دوباره بخواند ، چه در وقت باشد يا در خارج وقت ، چه
انحرافش از قبله فاحش باشد و چه فاحش نباشد ، البته اگر بر آن انحراف صدق
خروج از اسم استقبال بشود .
3 - مكان نماز گزار
خواندن نماز در هر مكانى كه خالى از نجاست متعدى و جائز التصرف
باشد ، جائز است ، و مكان جائز التصرف چه مملوك باشد به حسب عين ، يا
منفعت باشد به اجاره ، يا تحبيس ( تمليك منفعت ) باشد و يا براى شخص وصيت
شده باشد ، و چه مكان براى نمازگزار مأذون التصرف باشد ، خواه به اذن عام باشد
و يا اذن مختص به نماز باشد ، و همچنين خواه اذن صريح باشد و فحوى و خواه
مباح الاصل باشد مانند زمين موات و غير آن و چه شاهد حال مالك دلالت بر
اذن تصرف داشته باشد به اينكه ميان مصلى و مالك ارتباطى از دوستى و امثال آن
باشد ، و غير آن از هر چيزى كه منشأ رضايت مالك باشد ، فرقى در آن نيست .
( مسأله 614 ) : در رضايت به شاهد حال مالك آنچه معتبر است حصول
علم به رضايت او است و اما اگر علم به رضايت او حاصل نشود و مظنه حاصل
كند در ملك ديگرى نمى تواند نماز بخواند ليكن اين حكم در مورد غير صحراها
و باغهايى است كه مانعى از داخل شدن مانند ديوار ، نداشته باشند ( 1 ) .
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : يعنى به حسب متعارف و عادت .