ببيند و شك كند كه پيش از آن بوده يا اينكه بعد حاصل شده است ، اكتفا نمودن
به آن غسل يا وضو مشكل است ( 1 ) مگر آنكه مظنه حاصل كند كه مانع بعد از
غسل يا وضو حاصل شده است .
( مسأله 357 ) : يقين در وضو و حدث و شك ( 2 ) در تقديم هر يك اگر
پيش از نماز حاصل شود ، بايد وضو بگيرد و اگر در بين نماز واقع شود بايد نماز
را قطع كند و وضو بگيرد ولى اگر بعد از نماز اتفاق افتد نماز گذشتهاش صحيح
است و بايد براى نمازهاى بعدى وضو بگيرد .
( مسأله 358 ) : اگر شخصى پيش از وقت غسل كرد يا وضو گرفت و
بعد از وقت نفهميد كه نيت وجوب كرده يا استحباب و يا قصد قرب مطلقه ، وضو
و غسل او صحيح است .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : اگر بداند كه در حين عمل ملتفت وجود و يا عدم مانع
نبوده حكم متن صحيح است و الا به مقتضاى قاعده فراغ محكوم به صحت است .
محمد باقر شيرازى : حمل به صحت اقرب است .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : شقوق و اقسامى دارد كه در محل خود بيان مى گردد .