يعنى از بالا به پايين ، نجاست به بالاى آن سرايت نمى كند و الا سرايت مىكند .
( مسأله 214 ) : اگر قسمتى از زمين گلى پاك و قسمتى ديگر نجس
باشد و شخصى روى آن راه رفت و رطوبت ته كفشش به پايش سرايت كرد پاك
است مگر آنكه علم به نجاست حاصل كند .
( مسأله 215 ) : اگر دو ظرفى را كه يكى سركه و ديگرى شيره دارد
با هم مخلوط كنند و بعد در آنها فضله موش ببينند و نمى دانند كه از كدام ظرف
است بايد از هر دو ( 1 ) اجتناب كنند .
( مسأله 216 ) : هرگاه مويى از بدن كنده شود و ريشه آن با رطوبت
باشد و يا پوست بى روحى از بدن جدا شود اگر در اثر كنده شدن آن دردى به بدن
نرسد ، نجس نيست ( 2 ) .
( مسأله 217 ) : هرگاه شخصى چيزى را عاريه گرفت و آن را
نجس نمود ، در موقع پس دادن اگر از چيزهايى است كه عادتا با رطوبت استعمال
مى شوند مثل ظرف ، بايد اعلام كند ( 3 ) و الا اگر مثل فرش است اعلام آن واجب
نيست ( 4 ) ، و اعلام كردن آن بهتر است .
( مسأله 218 ) : هرگاه جماعتى غذاى متنجسى را بخورند و تطهير
اوضاع و اسباب ايشان ممكن نباشد و ميزبان از نجاست غذا مطلع باشد ،
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : اگر احتمال ثالثى نرود .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : احوط اجتناب از پوسيدن بدن است اگر در حال جدا شدن
درد داشته باشد چنانچه گذشت .
( 3 ) محقق خراسانى : لزوم اعلام معلوم نيست .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : احوط اعلام يا تطهير آن است .