( مسأله 191 ) : اگر لباس نجس را وكيل انسان ( 1 ) تطهير كند و
اطمينان به او وجود داشته باشد ، طاهر است و در صورت عدم اطمينان ، حكم به
طهارت آن مشكل است ( 2 ) .
( مسأله 192 ) : اگر نجاستى به آب گودى كه صدق چاه نمى كند
برسد ، در صورتى كه در حال جوشيدن باشد ( مانند چشمه ) نجس نمى شود و در
غير اين صورت اگر مقدار آن از كر كمتر باشد نجس نمى شود ، و اما در صورت نجاست ،
اگر با آبى كه در حال جوشيدن خارج مى گردد ، ممزوج شود پاك مىشود .
( مسأله 193 ) : دست نجس هرگاه آب قليل بر آن جارى شود همين كه
آب از آن موضع گذشت ، در مرتبه دوم پاك مىشود اگر چه غساله از موضع ديگر
مثل سر انگشتان نگذشته باشد ( 4 ) .
( مسأله 194 ) : اطراف متنجس كه صدق محل واحد مىكند به سرايت
غساله نجس نمى شود يعنى به پاك شدن محل ، اطراف نيز پاك مىشود ، اما غير
از اطراف آن را ، اگر به غساله آن موضع نجس شود ( 5 ) احتياطا بايد دو مرتبه با
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : يعنى اخبار به تطهير آن كند و الا با معلوم بودن آن
و شك در شرعى بودن آن ، محمول بر صحت است بدون اشكال .
( 2 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : با علم موكل به شسته شدن لباس
توسط وكيل به عنوان تطهير ، طهارت آن اشكالى ندارد .
( 3 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : با فرض فوق على الأحوط .
محقق خراسانى : و ليكن اقوى عدم انفعال است .
محمد كاظم طباطبائى : بلكه مطلقا نجس مىشود على الأقوى .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : اين حكم مشكل است و طهارت ، در هر مرتبه بعد از
انفصال غساله حاصل مىشود .
( 5 ) محقق خراسانى : على الأحوط .