سَلامَ مُوَدِّعٍ لا سَئِمٍ ولا قَالٍ فَإِنْ أَمْضِ فَلا عَنْ مَلالَةٍ وإِنْ أُقِمْ فَلا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّه الصَّابِرِينَ لا جَعَلَه اللَّه آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكَ ورَزَقَنِيَ اللَّه الْعَوْدَ إِلَى مَشْهَدِكَ والْمَقَامَ بِفِنَائِكَ والْقِيَامَ فِي حَرَمِكَ وإِيَّاه أَسْأَلُ أَنْ يُسْعِدَنِي بِكُمْ ويَجْعَلَنِي مَعَكُمْ فِي الدُّنْيَا والآخِرَةِ
مقصد سوم در كيفيت زيارة حضرت سيد الشهداء عليه السلام وزيارت حضرت عباس قدس الله روحه است
بدان كه زيارات منقوله براي جناب امام حسين عليه السلام بر دو قسم است يكى مطلقه كه مقيد به وقتي نيست وديگرى مخصوصة كه عكس آن است وبيايد ذكر اين زيارات در ضمن سه مطلب
مطلب أول در زيارات مطلقه حضرت امام حسين عليه السلام است
وآنها بسيار است وما در اينجا به ذكر چند زيارة از آنها اكتفا مىكنيم
زيارة أول
شيخ كلينى در كافى به سند خود روايت كرده از حسين بن ثوير كه گفت : من ويونس بن ظبيان ومفضل بن عمر وأبو سلمه سراج نشسته بوديم نزد حضرت أبى عبد الله جعفر بن محمد عليهما السلام وسخنگو در ميان ما يونس بود كه سنش از همه ما بزرگتر بود پس به حضرت عرض كرد فدايت شوم من حاضر مىشوم در مجلس اين قوم يعنى أولاد عباس پس چه بگويم فرمود هر گاه حاضر شدى وما را بياد آوردى پس بگو اللَّهُمَّ أَرِنَا الرَّخَاءَ والسُّرُورَ كه آنچه مىخواهى از ثواب يا رجوع در رجعت خواهى دريافت گفت گفتم فدايت شوم من بسيار شود كه امام حسين عليه السلام را ياد كنم پس در آنوقت چه بگويم فرمود كه سه مرتبه بگو صَلَّى اللَّه عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّه كه سلام مىرسد به آن حضرت از نزديك ودور پس حضرت فرمود زماني كه حضرت أبو عبد الله الحسين شهيد شد گريه كرد بر آن حضرت آسمانهاى هفتگانه وهفت زمين وآنچه در آنها وآنچه در ما بين آنها است وهر كه در بهشت ودر آتش است از مخلوق پروردگار ما وآنچه ديده مىشود وآنچه ديده نمىشود همه گريستند بر أبى عبد الله الحسين عليه السلام مگر سه چيز كه گريه نكرد بر آن حضرت گفتم فدايت شوم آن سه چيز كدام است فرمود نگريست بر آن حضرت بصره ونه دمشق ونه آل عثمان گفتم فداى تو شوم مىخواهم به زيارة آن حضرت بروم پس چه بگويم وچه بكنم فرمود چون به زيارة آن حضرت روى پس غسل كن در كنار فرات پس بپوش جامه هاى پاك خود را پس با پاى برهنه روانه شو پس بدرستيكه تو در حرمي هستى از حرمهاى خدا وحرم رسول خدا وبسيار بگو در وقت رفتن اللَّه أَكْبَرُ ولا إِلَه إِلا اللَّه وسُبْحَانَ اللَّه وهر ذكرى كه متضمن تمجيد وتعظيم حق تعالى باشد وصلوات