تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مفاتيح الجنان ( فارسي ) — صفحة 421

مساهمون:

ص٤٢١
آن بقعه مباركه كه بيت الأحزان شيعيان است گريستن ومرثيه خواندن براي آن حضرت واز حديثي كه مروى از صفوان از حضرت صادق عليه السلام است مستفاد مىشود كه تضرع ملائكة در درگاه خدا در لعنت كردن بر قاتلان أمير المؤمنين وبر قاتلان امام حسين عليه السلام ونوحه كردن جنيان بر ايشان وگريه كردن ملائكة كه در دور ضريح امام حسين عليه السلام هستند وبسيارى اندوه ايشان به نحوى است كه اگر كسى آنها را بشنود خوردن وآشاميدن وخواب كردن بر أو گوارا نخواهد بود ودر حديث عبد الله بن حماد بصرى است كه حضرت صادق عليه السلام به أو فرمود به من خبر رسيده كه گروهى مىآيند نزد قبر حسين عليه السلام از أطراف كوفه ومردمانى از غير ايشان وزنانى كه براي آن حضرت نوحه گرى مىكنند وأين در نيمه ماه شعبان است پس بعضي قرائت مىكنند وبعضى قصه مىخوانند يعنى كيفيت شهادت وسائر مصائب را ذكر مىنمايند وپاره اى نوحه گرى مىكنند وبرخى مرثيه مىخوانند پس گفتم آرى فدايت شوم من مشاهده كرده أم پاره اى از آنچه بيان فرمودى پس فرمود حمد خداوندى را كه قرار داد در ميان مردم كساني را كه به نزد ما مىآيند وما را مدح مىكنند ومرثيه مىخوانند براي ما وقرار داد دشمن ما را كساني كه طعنه مىزنند بر ايشان از خويشان ما يا از غير ايشان وتهديد مىنمايند ايشان را وزشت مىشمارند كارهاى ايشان را ودر صدر همين حديث است كه هر كه به زيارة أو مىرود بر أو مىگريد وهر كه به زيارة أو نمىرود بر مصيبت أو اندوهناك مىباشد ودلش مىسوزد هر كه أو را بياد مىآورد وترحم مىكند هر كه نظر مىكند بسوى قبر پسرش در پايين پاى أو افتاده در بيابانى كه خويشى ودوستى نزد أو نيست وحق أو را غصب كردند وجمع شدند جمعى از كافران ومرتدان از دين وياورى يكديگر كردند تا أو را كشتند ودر بيابان دفن نكرده انداختند ومنع كردند از أو آب فراتى را كه سگان مىخوردند وضايع كردند حق رسول خدا صلى الله عليه وآله را ووصيتى را كه در حق أو واهلبيتش كرده بود ) ( ونيز ابن قولويه روايت كرده از حارث أعور كه أمير المؤمنين عليه السلام فرمود : پدر ومادرم فداى حسين شهيد در پشت كوفه به خدا قسم گويا مىبينم جانوران دشتى را از هر نوعي كه گردنها را كشيده اند بر قبر أو وبر أو گريه مىكنند شب را تا صباح فإذا كان كذلك فإياكم والجفاء ) واخبار در اين باب بسيار است

بيستم

سيد بن طاوس رحمة الله عليه فرموده كه مستحب است آدمي را كه هر وقت از زيارة آن حضرت فارغ شود وخواهد كه از روضه مقدسه بيرون رود خود را به ضريح بچسباند وببوسد وبگويد السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّه السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللَّه السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَالِصَةَ اللَّه السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَتِيلَ الظَّمَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا غَرِيبَ الْغُرَبَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ
مفاتيح الجنان ( فارسي ) — صفحة 421 | الشيخ عباس القمي