بيست وسوم وداع كردن امام عليه السلام را
در وقت بيرون رفتن از بلد آن حضرت به مأثور يا به غير آن
بيست وچهارم توبه واستغفار نمودن به جهت گناهان
وبهتر كردن حال وكردار وگفتار خود را بعد از فراغ از زيارة از آنچه دارا بود پيش از زيارة
بيست وپنجم انفاق كردن به قدر ميسور
بر خادمان آستانه شريفه وسزاوار است كه خدام آن محل شريف از أهل خير وصلاح وصاحب دين ومروت باشند وتحمل نمايند آنچه از زائرين مىبينند وخشم خود را بر آنها فرو نشانند وغلظت ودرشتى بر آنها ننمايند وبر قضاء حوائج محتاجين اقدام كنند وغربا را راهنمايى ودلالت كنند اگر راه مقصد را گم نمايند وبالجملة بايست خدام را كه به حقيقت وراستى مشغول شوند در خدمات لازمه از تنظيف وحراست ومحافظت زائران وغيره
بيست وششم انفاق واحسان بر فقراء مجاورين ومساكين متعففين بلد امام عليه السلام
خصوصا سادات وأهل علم ومنقطعين كه به مرارت غربت وتنگدستى مبتلا وهمواره علم تعظيم شعائر الله را برپا نموده ودارا هستند جهاتى را كه ملاحظه هر يك از آنها كافى است در لزوم أعانت ورعايت
بيست وهفتم شيخ شهيد فرموده كه از جمله آداب تعجيل كردن در بيرون رفتن است
در وقتي كه درك كرد حظ خود را از زيارة براي مزيد تعظيم واحترام وشدت شوق به رجوع ونيز فرموده كه در وقتي كه زنها مىخواهند زيارة كنند بايست كه خود را جدا كنند از مردان وتنها زيارة كنند واگر در شب زيارة كنند أولى است وبايد كه تغيير وضع كنند يعنى لباس خوب وعالى را به لباس پست بدل كنند كه شناخته نشوند ومخفى وپنهان بيرون آيند كه كسى كمتر ايشان را بيند وشناسد واگر با مردان زيارة كنند نيز جايز است اگر چه مكروه است مؤلف گويد از اين كلمات معلوم شد كثرت قبح وشناعت آنچه متعارف شده فعلا كه زنها به اسم تشرف به زيارة خود را آرايش نموده با لباسهاى نفيس از خانه ها بيرون مىآيند ودر حرمهاى مطهره مزاحمت با نامحرمان نموده وفشار به بدنهاى ايشان داده يا خود را متصل به ضريح مطهره نموده يا در قبله مردمان نشسته مشغول به زيارة خواندن شده وحواس مردم را پريشان نموده عباد آن محل را از زائرين ونماز گزارندگان ومتضرعين وگريه كنندگان از كار خود باز داشته وداخل در زمره صادين عن سبيل الله شده إلى غير ذلك وفي الحقيقة بايست اين زيارة از آن زنها از منكرات شرع شمرده شود نه عبادات وداخل در موبقات شود نه قربات ( از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : حضرت أمير المؤمنين عليه السلام به أهل عراق فرمود يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ نُبِّئْتُ أَنَّ نِسَاءَكُمْ يُوَافِينَ الرِّجَالَ فِي الطَّرِيقِ أَمَا تَسْتَحْيُونَ